برای چه ، به خاطر چه ؟

رهگذران نیز مانند هوای روز مرگ تمام خوبیها سردنند ،

سرد سرد!

وقتی تمام خوبیها،با جام شوکران در دست ، سر گردانند ،

گویی به تماشای طنزترین نمایش سال آمده اند .

من ، تو ، او، چه کسی برای این مرگ خاموش فریاد می کشد ،

چنگ به دیوار می زند تا شاید کمی هوای این محیط پخته شود.

می دانی آنچه من را به او نزدیک می کند ، چیست ؟!

او یی که در گوشه ایی مبهم کز کرده است.

همان حس مشترک است .

هر دو داغداریم !

اشکهایت به چه کار ما می آیند؟!

سکه های زرینت به چه کار ما می آیند؟!

حتی نوازش دستهایت بعد از آن همه مرگ با ما غریبه اند!

ببین ! آن یکی می خندد !

ببین ! دیگری بشکن می زند !

ببین ! آن دیگری قهقهه سر می دهد !

می دانی در قانون آنها چند تبصره برای خوبی هست ؟!

آیا از خود می پرسند که چرا کسی در حاشیه ی زندگی می گرید .

...

آنچه من را به او نزدیک می کند !!!

همان حس مشترک است .

هر...دو...داغداریم !

یا علی