نگاه خیره پدر به سفره حقیر سحر

دختر سوال می کند : باز هم ... ؟

پسر در جوابش : خدا را باید شکر کرد که همین رو هم داریم

نگاه پر از سرزنش مادر به دختر

بازم بوی پاییز پیچیده همه جا

باز هم پروازی دیگه داشتم

تا خیال کودکی

یاد روز اول مدرسه

ترس از محیط تازه

خوشحالی از بزرگ شدن

یاد خط هایی که باید می کشیدیم توی دفترچه مشق ...

یاد مهر صد آفرین ...

چه روزهای بود

گذشت چه زود

یادم میاد روز اول روزه گرفتنم

همون سالها بود ...

یاد روزهایی که همیشه منتظر تابستون بودیم

روزهایی که همیشه برای زود تموم شدنش هر کاری می کردیم

گذشت هفته ها ، ماه ها و فصل ها

گذشت سالهای کودکی

یاد اخرین روز مدرسه رفتنم

چه شوقی داشتیم

چه قرارهایی با هم گذاشتیم

یادش به خیر

دلم خیلی تنگ شده

می خوام باز هم تجربه کنم

حس اولین روز مدرسه را

می خوام باز هم از شنیدم آهنگ «هم شاگردی سلام »افسرده بشم

می خوام باز هم تجربه کنم مدرسه رفتن را

چه روز هایی بود

پاییز برای من بوی کتاب نو بود

کتاب نو برای من مدرسه رفتن بود

مدرسه برای من فرار بود

فرار برای من قرار توی کوچه های شهر بود

کوچه های شهر همه دوست بودن با قدم های ما ...

نگاه حسرتمون به حیاط کلاس

وقتی بچه ها ورزش داشتن و باید ریاضی می خوندیم

...

چه روزهایی بود

چقدر زود گذشتن

اون زمان فکرمون پی ، سیب و سینی ، بود  ...

الان چی ...

یا علی