سلام

اميد وارم كه ايام به كام باشد و روزگار بر وفق مراد

چند روز است كه مي خوام اين پست رو به سبك روز هاي دور بنويسم ولي قسمت نميشه

قسمت اول اين پست در واقع كامنته براي يكي از دوستام كه بايد توي وبلاگش ميزاشتم ولي به علت ويروسي كه سيستمم داره نمي تونم توي وبلاگ هاي بلاگفا كامنت بزارم و بقيه حرفاهي هست كه خودم با خودم ميگم

كاش واژه ها توان نگاشتن نهايت احساس من را داشت

و يا قلمم توان ان را داشت كه مي توانستم به اندزهء احساسم بنويسد

ولي افسوس كه نه قلم مي تواند حد فاصل خوشحال و غصه را بنويسد نه قلمم توان نوشتن چنين احساسي را دارد...

ولي قلم مي تواند اين چنين ارزوهايم را بنويسد...

اميدوارم و ارزو دارم گلي كه سپردم به رقيبش خوشحال باشد مسرور

و از انتخابي كه كرده هيچگاه پشيمان نشود 

و مي دانم كه رقيبم بهترين انتخابي كه مي تونسته رو كرده وخوشحالي قسمتش شده ...

چيزي بيشتر از قطره اشكي و لبخندي ندارم كه بدرقه كنم راه هر دوشو رو

اميدوارم كه زنده باشن و زندگي كنن

اين قسمت رو با فال حافظ تموم ميكنم كه هرچه بنويسم باز هم كم نوشته ام و حق مطلب رو ادا نكردم...

...

دوش رفتم به در ميكده خواب آلوده

خرقه تر دامن و سجاده شراب آلوده

آمد افسوس كنان مغبچه باده فروش

گفت بيدار شو اي رهرو خواب آلوده

شست و شويي كن و آنگه به خرابات خرام

تا نگردد ز تو اين دير خراب آلوده

به هواي لب شيرين پسران چند كني

جوهر روح به ياقوت مذاب آلوده

به طهارت گذران منزل پيري و مكن

خلعت شيب چو تشريف شباب آلوده

پاك و صافي شو و از چاه طبيعت به درآي

كه صفايي ندهد آب تراب آلوده

گفتم اي جان جهان دفتر گل عيبي نيست

كه شود فصل بهار از مي ناب آلوده

آشنايان ره عشق درين بحر عميق

غرقه گشتند و نگشتند به آب آلوده

گفت حافظ لغز و نكته به ياران مفروش

آه از اين لطف به انواع عتاب آلوده

...

و اما ...

يك شب ميزبان دوستانم مهدی و حسین  بودم

ولي باز هم شرمندگي ميهان نوازي را مثل هميشه يدك مي كشم تا شرمنده باشم از عزيز دوستانم

وو از اينكه نتوانستم انچنان كه شايسته وجود شان بود پذيرايي كنم از عزيز مهمانانم

واينكه مي خواستم اين اخرين پست وبلاگ باشه ولي به سفارش دوستي فعلا اين مسير و به پايان نميرسونم و شايد مسير اين وبلاگ رو عوض كنم و ديگر اين چنين نباشه كه تا الان بوده و تغييري در كل وبلاگ به وجود بياد يا اينكه چو بوده ادامه داشته باشه

در هر صورت اين هم يكي از دست نوشته هاي( هرچند تكراري ) خودم براي پايان اين بخش اين پست

...